Άρθρο του πρ. βουλευτή Νίκου Νυφούδη στην “Μακεδονία της Κυριακής”
Το αποτέλεσμα της κάλπης ήταν σοκαριστικό. Κανένας δεν το περίμενε. Ούτε ο γράφων όταν από αυτό το φιλόξενο βήμα της Μακεδονίας μιλούσα για επιλογή σταθερότητας βλέποντας την τάση των επιχειρηματιών προς τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Που την τάση αυτή την έκανε τσουνάμι – με την προσθήκη των ελεύθερων επαγγελματιών και όσων άνοιξαν ξανά τα μπλοκάκια τους τα τελευταία χρόνια – η απαράδεκτη άποψη Κατρούγκαλου. Δεν ήταν απλά μια λανθασμένη και ατυχής έκφραση. Όποιος έχει δει την σχετική συζήτηση στο BLUE SKY και την προσπάθεια του Άδωνι Γεωργιάδη να εκμαιεύσει την στάση Κατρούγκαλου, βλέπει από το ύφος του πρώην υπουργού ότι δεν έχουν μετανιώσει καθόλου για την φοροεπιδρομή τους. Για αυτούς ήταν δικαιοσύνη. Ε, τότε πολύ απλά πάνω από την κάλπη τους γύρισαν την πλάτη οι ψηφοφόροι.
Στις 25 Ιουνίου θα δούμε αν αυτή είναι μια αμετάβλητη στάση των ψηφοφόρων ή συγκυριακή λόγω της περιρρέουσας ατμόσφαιρας. Αλλά αυτό είναι η μία ανάγνωση. Και ότι έχει να κάνει σχέση με την οικονομία που μακροπρόθεσμα δεν μας ευνοούν τα οικονομικά δεδομένα ελπίζοντας στους αυξημένους ρυθμούς ανάπτυξης και στο διεθνές περιβάλλον.
Ένα σημαντικό συμπέρασμα που βλέπω να το αντιλαμβάνεται όλη η κοινωνία και μέχρι τώρα ο Αλέξης Τσίπρας – μόνος του δυστυχώς καθώς άλλα στελέχη περί άλλα τυρβάζουν – είναι το τέλος της τοξικότητας. Η χώρα άλλαξε εποχή. Η αντιδραστική ψήφος τελικά δεν ήταν πλειοψηφική σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση.
Η ανάγκη για τοξικότητα και διχαστικό λόγο από το εκλογικό κοινό και την κοινωνία δείχνει να περιορίζεται. Δεν έχει εξαλειφθεί ακόμα. Προσοχή. Απλά δεν είναι πλειοψηφική αντίδραση όπως στο παρελθόν. Επιστρέφει σταδιακά και με την επιβράβευση του ΠΑΣΟΚ ο σοβαρός προγραμματικός λόγος, δίχως κραυγές και φωνές. Και αυτό το πιστώνεται ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Καταδικάστηκε στην κάλπη η επίθεση στον Σαββόπουλο, η τακτική Πολάκη, το blame game και το victim blaming όσων δεν ασπάζονται την «δική μας» άποψη. Αυτό τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν το έχουν καταλάβει. Μόνο τον Αλέξη Τσίπρα βλέπω να το έχει αντιληφθεί πλήρως και κάνω την εκτίμηση ότι αν ο ελληνικός λαός δείξει την ίδια στάση στην ερχόμενη κάλπη τότε θα τους κουνήσει το μαντήλι και θα τους αφήσει να δουν πως είναι η σκορδαλιά χωρίς σκόρδο.
Αν του δώσει φιλί ζωής ο ελληνικός λαός τότε οφείλει να μείνει και να τα αλλάξει όλα. Αλλά αυτή τη φορά να τα αλλάξει. Όχι να κρατήσει ισορροπίες, όχι να κάνει συμμαχίες σε επίπεδο προσώπων που θα έχουν ως αποτέλεσμα έναν ιδεολογικό αχταρμά.