Ανάρτηση Νίκου Νυφούδη στα social media
Ήταν σαν σήμερα 21 Απριλίου, αλλά έπεφτε Παρασκευή πριν του Λαζάρου. Οι περιορισμοί κυκλοφορίας δεν είχαν προαναγγελθεί δύο μέρες πριν, ούτε είχαν συζητηθεί εξωνυχιστικά σε τηλεπαράθυρα. Η απαγόρευση ήταν καθολική με τίμημα σε περίπτωση παραβίασης τη σύλληψη και όχι τη διαπραγμάτευση με το όργανο της τάξης για το πόσο βαριά άρρωστος είναι ο πατέρας ή η μητέρα μας.
Τα αγαπημένα σου πρόσωπα δεν τα έβλεπες απλώς σε μια οθόνη, πολλά από αυτά τα έχασες μεμιάς χωρίς να έχεις την παραμικρή πληροφορία για το που βρίσκονται ή αν ζούνε.
Το Πάσχα του 1967 ήταν το αλλιώτικο Πάσχα. Φοβισμένο και σκοτεινό. Και ας ήταν ανοιχτές οι εκκλησίες. Και ας στήθηκαν οι σούβλες. Το Πάσχα του 1967 ήταν το πρώτο από οκτώ Πάσχα που κάποιοι έζησαν την απόλυτη στέρηση ελευθερίας.
Και το Πάσχα του 1975 ήταν το Πάσχα που οι Έλληνες έζησαν την πραγματική Ανάστασή τους.
Ας βάζουμε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση.
Το φετινό Πάσχα ούτε ελευθερίες καταπατήθηκαν, ούτε όμως και το έθνος αναστήθηκε.