Άρθρο του Νίκου Νυφούδη στην εφημερίδα “Μακεδονία της Κυριακής”
Ένα πρωί αυτή την εβδομάδα, έχω ξεκινήσει για το μαγαζί στο Λονδίνο μαζί με την κόρη μου. Στην Θεσσαλονίκη ο γιός μου πέφτει πάνω σε ένα πρωτοσέλιδο τοπικού τύπου και μου στέλνει στο τσατ σχολιάζοντας τον τίτλο “Η καυτή πατάτα στα χέρια του Στέλιου Αγγελούδη”. Είναι 8 χρονών. Δεν αντιλαμβάνεται προφανώς του μεταφορικού νοήματος, όλοι οι υπόλοιποι όμως το πιάσαμε.
Τις προάλλες με live video chat μου έδειχναν από πολύ νωρίς τα σβηστά φώτα στον τρίτο όροφο του δημαρχείου. Εκεί όπου επαίρονταν ότι εργάζονταν μέχρι αργά, τώρα που καιρό για υπερωρίες. Είναι και άδεια τα ταμεία…
Μια μέρα μετά στο τσατ μου στέλνεις τις φωτογραφιες με τον οικίσκο ιδιωτικής εταιρίας που τοποθετήθηκε από τον δήμο κρύβοντας το μνημείο για την Ποντιακή Γενοκτονία. Και για να πάρει ρεύμα συνδέθηκε με υπέργεια καλώδια από το απέναντι πεζοδρόμιο με τα συνεργεία να βάζουν κακήν κακώς τα πλαστικά προστατευτικά. Αποτέλεσμα, τα πρώτα ΙΧ που πέρασαν από πάνω τους να κινδυνεύουν να ακουμπήσουν γυμνά καλώδια.
Οι υπηρεσίες του δήμου ενημερώθηκαν άμεσα. Ο μηχανισμός όμως κινήθηκε το επόμενο πρωί (ένα κάκιστο δείγμα γραφειοκρατίας που θα ψάχναμε το γιατί αν είχαμε κάποιο θύμα). Η δημοτική αστυνομία πήγε κατέγραψε τις παρανομίες που έκαναν οι υπηρεσίες του δήμου. Ο αντιδήμαρχος ωρύεται ότι φταίνε οι εργαζόμενοι γιατί δεν καταλάβαν που έπρεπε να τοποθετηθεί, αλλά ο οικίσκος εκεί. Ακούνητος ακόμα (μέχρι τις ώρες που συντάχθηκε το κείμενο έστω, σχεδόν δύο 24ωρα μετά τον ντόρο).
Τα σκουπίδια και τα ογκώδη μέσα και έξω από τους κάδους, το σκοτάδι σε σημεία της Νέας Παραλίας τρομακτικό, ο Δήμος Θεσσαλονίκης απόντας από όλη την συζήτηση για τις επιπτώσεις του Flyover. Ούτε μια ανακοίνωση για την τήρηση του ωραρίου φορτοεκφορτωσεων.
Παίρνεις τους αρμόδιους και δεν απαντούν στα τηλέφωνα.
Η Αθήνα άναψε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο της στο Σύνταγμα ανοίγοντας τις εορταστικές εκδηλώσεις και εμείς ακόμα δεν τα έχουμε περάσει από το δημοτικό συμβούλιο.
Η πόλη είναι παρατημένη από την διοίκηση της. Είναι τραγικό αυτό που συμβαίνει για τη Θεσσαλονίκη μας. Και είναι η χειρότερη επιλογή που θα μπορούσε να κάνει ο απερχόμενος δήμαρχος Κωνσταντίνος Ζέρβας. Παρασυρόμενος ή μη από τους πιο κακοήθεις του περιβάλλοντός του δεν ξέρω, αλλά η λογική “αφού δεν μας ήθελε η πόλη καλά να πάθει” είναι εκτός δημοκρατικής παραδοχής. Η εκλογή του το 2019 είχε ορόσημο την 31/12/2023. Μέχρι τότε και όλοι οι μισθοί όλων τους.
Είναι υποχρεωμένος να αφήσει την πόλη σε μια κατ’επιφαση λειτουργικότητα. Όχι να αφήσει ανεξέλεγκτο το χάος. Στην θέση του αν είχα χάσει (γιατί ξέρω να χάνω) το τελευταίο δίμηνο θα σκιζομουν να ήταν το καλύτερο μου. Θα ήμουν όλη μέρα έξω, θα άφηνα τις καλύτερες εντυπώσεις μέχρι που το τελευταίο βράδυ της θητείας μου, εκεί στην αλλαγή του χρόνου θα ανέβαζα το νέο δήμαρχο πάνω να αλλάξουμε μαζί το νέο χρόνο. Γιατί το παλιό δίνει σειρά στο νέο.
Και φοβάμαι ότι το παλιό δεν τις έβρασε απλά τις πατάτες. Τις κατέκαψε…