Άρθρο του Νίκου Νυφούδη στην εφημερίδα “Μακεδονία της Κυριακής”
Ούτε οι 57 αθώες ψυχές που χάθηκαν, ανάμεσά τους νέα παιδιά, ούτε η μεγαλύτερη σύγχρονη τραγωδία εν καιρό ειρήνης. Τίποτα από όσα ζήσαμε τον περασμένο Μάρτη δεν φαίνεται να ενώνει το πολιτικό μας σύστημα.
Το έγκλημα των Τεμπών, η κρατική δολοφονία 57 ανθρώπων, με δύο τρένα να κινούνται στις ίδιες ράγες για 12 ολόκληρα λεπτά σε αντίθετη κατεύθυνση και κανένας να μην το αντιλαμβάνεται δεν μπορεί να ξεχαστεί. Δεν είναι μια τραγωδία του 1950. Μιλάμε για το 2023. Δεν μπορούμε να κάνουμε ότι είμαστε στην εποχή του ανθρώπινου λάθους την ώρα που πλέον η Τεχνητή Νοημοσύνη βγάζει λόγους πολιτικών, απαντά σε πελάτες τραπεζών υπολογίζοντας μια δανειακή σύμβαση και σε λίγο μπορεί και να χειρουργεί ασθενείς.
Αυτή την πραγματικότητα αρνείται να την αποδεχτούν οι Έλληνες πολιτικοί μας. Και το απέδειξαν. Ένα απαράδεκτο πολιτικό σύστημα που αυτή τη φορά δεν είναι ανίκανο. Είναι εξαιρετικά ικανό στο να αθωώσει τους δικούς του ανθρώπους. Να προστατέψει, να καλύψει ευθύνες. Γιατί κόρακος, κοράκου μάτι δεν βγάζει.
Έκανα το λάθος να παρακολουθήσω από το Λονδίνο την συζήτηση στην Βουλή. Γράφω λάθος γιατί εκνευρίστηκα τόσο πολύ που αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην είμαι τόσο αποδοτικός στις επιχειρήσεις μου. Άκουγα πολιτικάντικα επιχειρήματα και έμπαινα στην θέση κάθε ενός από τους συγγενείς των 57 θυμάτων. Να χάνεις το παιδί σου, τον άνθρωπό σου, τον πατέρα σου και να τους ακούς με τα «μήπως», τα «αν», τα «όχι» και τα «ίσως»;
Πώς μπορεί να το αντέξει κάποιος αυτό; αναρωτιόμουν. Αν ο εαυτός μου που έζησα όπως τα εκατομμύρια των Ελλήνων την τραγωδία νιώθω τέτοιον εκνευρισμό, πώς να το βιώνουν άραγε οι συγγενείς; Και μάλιστα προσωπικά που έχω κάτσει στα έδρανα της Βουλής, που έχω βγάλει ομιλία από το βήμα της Ολομέλειας. Και δεν μπορούσα να καταλάβω από τη μία τους παράλογους μονόλογους και από την άλλη τον διαξιφισμό κυβέρνησης – αντιπολίτευσης.
Κατώτεροι των περιστάσεων. Ξεκάθαρα. Κάτω από τον πήχη. Και λες αν όχι τώρα, πότε; Αν όχι σε μια τέτοια τραγωδία να κάτσουν και να πουν ειλικρινά όλοι ότι επιβάλλεται να εξεταστεί σε βάθος η υπόθεση. Ναι, να καθίσουν όποιοι πρέπει στο σκαμνί, από υπουργούς νυν και πρώην, γενικούς γραμματείς, υφυπουργούς, μέχρι και τα μεγαλοgolden boys των Ιταλών ιδιωτών. Γιατί να την έχει πληρώσει μόνο ο σταθμάρης και ο επόπτης;
Επιβάλλεται η διερεύνησή του εγκλήματος των Τεμπών με όλους τους τρόπους ώστε να αποδοθούν οι ευθύνες, πολιτικές και ποινικές, σε όλους τους υπεύθυνους, όπου αυτές υπάρχουν. Όχι στα λόγια αλλά με πράξεις.
Αισθάνθηκα για μια ακόμη φορά ότι κανείς δεν θέλει την αλήθεια. Γιατί πονάει. Προτιμούν όλοι τις «αλήθειες» τους…