Άρθρο του πρ. βουλευτή Νίκου Νυφούδη στην “Μακεδονία της Κυριακής”
Εκλογές ήταν και πάνε. Και να μην ξαναγυρίσουν! Και όχι για το αποτέλεσμα τους, δεν το λέω γι’ αυτό. Αυτά ήθελε ο λαός, αυτά και ψήφισε και χρέος των πραγματικών δημοκρατών είναι να σεβόμαστε τις επιθυμίες και τις επιταγές του ακόμα κι αν διαφωνούμε με αυτές! Η τοξικότητα και ο διχαστικός λόγος δεν έχουν πια θέση στην σύγχρονη κοινωνία και πολύ περισσότερο στην πολιτική.
Δύο back to back προεκλογικές εκστρατείες βουλευτικής κάλπης κούρασαν τον κόσμο ειδικά δε όταν από την πρώτη Κυριακή είχε δώσει όλες τις απαντήσεις.
Ποιον θέλει για πρωθυπουργό και ποιο εκλογικό σύστημα δεν θέλει ούτε στα μάτια του να βλέπει.
Τι μάθαμε όμως από τις δεύτερες εκλογές και πόσο πιο σοφοί γίναμε;
Μητσοτάκης
Τα σίκουελ κατά κανόνα λένε ότι τα πάνε χειρότερα από την πρώτη ταινία. Εδώ όμως απ’ ότι φαίνεται έχουμε την εξαίρεση στον κανόνα ή αλλιώς, η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Κι αν ο πατέρας Μητσοτάκης το μακρινό 1990 όταν και εκλέχτηκε πρωθυπουργός κυβέρνησε με μια ισχνή πλειοψηφία του ενός ή δύο βουλευτών χωρίς να καταφέρει να ολοκληρώσει την θητεία του, δεν συνέβη το ίδιο και με τον γιο Μητσοτάκη. Γίνεται μόλις ο δεύτερος πρωθυπουργός στην μεταπολίτευση μετά τον Σημίτη το 2000 που όχι μόνο κερδίζει δεύτερη συνεχόμενη κυβερνητική τετραετία αλλά συνάμα αυξάνει και τα ποσοστά του. Εκσυγχρονιστή λέγανε τον Σημίτη τότε, μεταρρυθμιστή ονομάζει τον εαυτό του ο νυν πρωθυπουργός. Χρηματιστήριο, ψευδεπίγραφη χλιδή και ευημερία έδινε ο Σημίτης τότε , επιδόματα, pass και υποσχέσεις για καλύτερους μισθούς τάζει ο Μητσοτάκης τώρα . Η καθολική υποστήριξη από τα μίντια είναι ένα ακόμα κοινό στοιχείο που μοιράζονται οι δύο πρωθυπουργοί. Ο Σημίτης έπεσε με κρότο. Θα συμβεί το ίδιο και με τον Μητσοτάκη ή θα αποκτήσουμε και μεις τον δικό μας Ερντογάν; Ως προς την κυβερνητική μακροβιότητα εννοώ, βεβαίως βεβαίως!
Αξιωματική αντιπολίτευση
Πούντο πούντο το δαχτυλίδι, ψάξε ψάξε δεν θα το βρεις! Διότι ωραίοι οι τίτλοι και τα αξιώματα αλλά έχετε ακούσει που λένε άλλος εχει το όνομα κι άλλος την χάρη; Ε, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μόνο το όνομα και διόλου την χάρη! Με 48 βουλευτές ούτε μια πρόταση μομφής δεν μπορείς να κάνεις , ούτε μια εξεταστική επιτροπή ή έστω μια προανακριτικη να διερευνήσεις το σκάνδαλο των υποκλοπών βρε αδερφέ! Από 50 βουλευτές και πάνω γίνονται όλα αυτά ,θα χρειαστεί να τείνεις χείρα συνεργασίας στα άλλα κόμματα.
Στον Ανδρουλάκη δηλαδή ,που μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ κατά 4 μονάδες, θα πρέπει να αποφασίσει ο ίδιος αν θέλει να γίνει αρχηγός ενός μεγάλου κόμματος με ότι σημαίνει αυτό.