Άρθρο του Νίκου Νυφούδη στην εφημερίδα Μακεδονία της Κυριακής για το φορολογικό νομοσχέδιο
Η σύγχυση που επικρατεί στο κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μετά της εσωκομματικές εκλογές, έχει δώσει στον πρωθυπουργό απεριόριστο χώρο και χρόνο να νομοθετήσει και να περάσει στα «ψιλά» αποφάσεις που η κοινωνία θα πρέπει να αντιμετωπίσει τα επόμενα χρόνια.
Το νέο φορολογικό είναι για κλάματα, κυριολεκτικά και όχι μεταφορικά. Ενώ λοιπόν οι έμμεσοι φόροι αποτελούν πάνω από 60% των κρατικών εσόδων, και ενώ ζούμε την τελευταία τετραετία σε μια συνεχή ανατίμηση του κόστους των αναγκών μας, ο μικρομεσαίος ελεύθερος επαγγελματίας στήνεται για ακόμα μία φορά στον τοίχο. Μάλιστα, το χυδαιότερο όλων είναι πως στοχοποιείται ο κλάδος και κοινωνικά. Και φυσικά η συνεχιζόμενη αύξηση των έμμεσων φόρων τροφοδοτείται και από την ακρίβεια, για την οποία η κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα.
Προβληματισμός πρώτος:
Γιατί ξεκίνησε τώρα αυτό το «κυνήγι φοροδιαφυγής» στους ελεύθερους επαγγελματίες η κυβέρνηση; Γιατί στους πρώτους μήνες της νέας της θητείας και μάλιστα χωρίς να πει οτιδήποτε προεκλογικά; Γιατί και χωρίς να υπάρχουν τρόικα, θεσμοί και εταίροι να το επιβάλλουν; Μήπως υπάρχει μεγάλο ζήτημα στα ταμεία; Μήπως αυτός είναι ο πραγματικός λόγος άρα κινδυνεύουμε να πάμε σε μεγάλα χαράτσια για να γεμίσουν;
Προβληματισμός δεύτερος:
Πόσο δίκαιο είναι για όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες να μπει το ελάχιστο εισόδημα βάσει του κατώτατου μισθού; Δεν υπάρχει το λεγόμενο μαγαζάκι της γειτονιάς που με το ζόρι βγάζει τα έξοδά του και έναν μικρό μισθό; Γιατί πρέπει ο συγκεκριμένος μικροεπαγγελματίας να πρέπει να πάει κάπου υπάλληλος για να μην φορολογηθεί άδικα για εισόδημα που δεν βγάζει; Δεν υπάρχουν δηλαδή ειλικρινείς επαγγελματίες με φορολογική δήλωση 9000 ευρώ; Αυτοί γιατί να φορολογηθούν;
Προβληματισμός τρίτος:
Υπάρχουν συγκεκριμένες κατηγορίες επαγγελμάτων που «φωνάζουν φοροδιαφυγή». Όλοι τους ξέρουμε, όλοι τους βιώνουμε. Γιατί δεν γίνεται υποχρεωτική η χρήση POS σε αυτά τα επαγγέλματα; Γιατί δηλαδή δεν παίρνονται στοχευμένα μέτρα; Είναι προφανές πως δυσκολεύεται η κοινωνία να εμπιστευτεί την κάθε μη στοχευμένη αύξηση της φορολόγησης για τους εξής λόγους: τη μη ανταποδοτικότητα των φόρων, τις σπατάλες του δημοσίου και φυσικά την πάγια τακτική του δημοσίου να κυνηγάει καστανάδες και όχι μεγαλοοφειλέτες.
Είναι προφανές πως η κυβέρνηση έχει σχέδιο. Αντιλαικό, σκληρό, υπερ των μεγάλων εταιρειών σε βάρος της ατομικής μικρού μεγέθους επιχείρησης. Να αντιδράσουμε, συγκροτημένα, συλλογικά, αλλά δυναμικά. Δεν υπάρχει άλλη λύση, είναι η ζωή μας.
‘Αλλωστε ποιος ξέρει, μπορεί να μας τιμωρεί ο κ. Μητσοτάκης για τις δύο μεγάλες ήττες του στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Υπομονή λοιπόν, ο καιρός γαρ εγγύς θα έρθουν κι άλλες.