Άρθρο του Νίκου Νυφούδη στην “Μακεδονία της Κυριακής”
Καθαριότητα. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα και ζητήματα που αντιμετωπίζει η δημοτική αρχή στην Θεσσαλονίκη.
Όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι εκλέγονται με προμετωπίδα ότι θα καθαρίσουν τη Θεσσαλονίκη και αποχαιρετούν τον τρίτο όροφο του δημαρχείου αντικρίζοντας πάντα τουλάχιστον έναν πλημμυρισμένο κάδο από σκουπιδια μέχρι να φτάσουν στην ΧΑΝΘ.
Οι υποσχέσεις είναι εύκολες. Αλλά η δουλειά είναι πολύ δύσκολη. Γίνεται δυσκολότερη όταν οι πιο σημαντικοί σου παίκτες για να σε βγάλουν ασπροπροσωπο είναι έκτακτο προσωπικό.
Με δίμηνα και οκτάμηνα δεν μπορείς να στήσεις μια ομάδα που θα βελτιώνεται συνεχώς και στην τετραετία θα λειτουργεί σαν ένα καλοκουρδισμένο ρολόι.
Γίνεται βέβαια ακόμη πιο δύσκολο όταν δεν σέβεσαι αυτούς τους ανθρώπους. Και το δείχνεις κιόλας. Όταν δεν βρέθηκες μαζί τους μια φορά για να αντιληφθείς τις δυσκολίες τους. Όταν τους αφήνεις χωρίς Μέτρα Ατομικής Προστασίας και στη βροχή χωρίς αδιάβροχα. Και όταν τους κατηγορείς κι από πάνω όταν ζητάς τα αυτονόητα.
Παράλληλα στην καθαριότητα λένε όσοι έχουν ασκήσει εξουσία ότι παντρεύεσαι και τα μεγαλύτερα συμφέροντα. Δουλειές και συμβάσεις εκατομμυρίων. Θυμάμαι αντιδημάρχους να ήθελαν να σπάσουν αυγά και να φεύγουν νύχτα. Να εξαφανίζονται από την τοπική σκηνή. Και “καμαρώνω” άλλους που σαν ψιλικατζήδες από την πρώτη μέρα έδωσαν τα χέρια για να έχουν το κεφάλι τους ήρεμο. Δεν ξέρω αν έχουν ήσυχη την συνείδησή τους βέβαια.
Η Θεσσαλονίκη δεν θα καθαρίσει ποτέ, ούτε αν μπει ο καφέ κάδος ούτε αν μπει και ο μωβ και ο ροζ κάδος. Δεν είναι οι κάδοι και η αλυσίδα το πρόβλημα. Δεν είναι αν θα καίμε τα σκουπίδια για ενέργεια και χρήματα.
Η πόλη μπορεί να καθαρίσει και να “καθαρίσει”. Αν τηρηθεί ένα μόνιμο σχέδιο που θα έχει στο επίκεντρο τι γίνεται πίσω και μπροστά από το απορριματοφορο και όχι πίσω από τα συνεργεία.
Η πόλη μας θα “καθαρίσει” όταν όλοι γυρίσουμε την πλάτη μας και θα πολεμήσουμε όσους δίνουν τα χέρια τους με τα συμφέροντα. Όταν θα κάνουμε ότι δεν συμβαίνει τίποτα θα έχουμε πάντα “βρώμικη” πόλη.