Άρθρο του Νίκου Νυφούδη στην εφημερίδα “Μακεδονία της Κυριακής”
Μπορεί ένα αποτέλεσμα εκλογών ενός σωματείου να παίξει ρόλο στις δημοτικές εκλογές ένα χρόνο μετά; Η πλειοψηφία θα έλεγε όχι. Πολλές φορές όμως υπάρχουν κάποιες κομβικές ημερομηνίες που σχηματίζουν το τελικό ψηφιδωτό.
Και μια από αυτές θα αποδειχθεί τον επόμενο Οκτώβριο αν ήταν οι εκλογές στο Σωματείο Εργαζομένων του δήμου Θεσσαλονίκης. Εκεί όπου δικαιώθηκαν όσοι από το 2019 αντιστέκονται. Αντιστέκονται στην επιστροφή του καθεστώτος Παπαγεωργόπουλου-Λεμούσια.
Αντιστέκονται στα πριγκιπικά θέλω του μεγάλου ενοίκου του τρίτου ορόφου. Αντιστέκονται στις απειλές, στους εκβιασμούς από τυχάρπαστους που απολαμβάνουν εμπιστοσύνης.
Το αποτέλεσμα της κάλπης έστειλε μήνυμα. Ήταν η πρώτη επίσημη ήττα για το καθεστώς. Και σε ένα χρόνο μετά θα έρθει και η τελευταία. Που θα φέρει ξανά φρέσκο αέρα στη Θεσσαλονίκη. Που θα πνεύσει δημοκρατικός, ούριος άνεμος. Αυτός της Προοδευτικής Συμμαχίας.
Είμαστε πολλοί όσοι επιζητούμε μια άλλη Θεσσαλονίκη. Που ακούει τους πολίτες της, που δεν μέμφεται τις αντίθετες φωνές, που αγκαλιάζει όποιον διαμαρτύρεται και δεν του φοράει την ταμπέλα του «μπαγιάτη», του «γκρινιάρει», του «ιδιοτελή».
Που σέβεται το χθες της και ότι άφησαν οι προηγούμενες διοικήσεις. Που δεν έχει εμμονές με τον προηγούμενο αλλά βλέπει μόνο μπροστά. Γιατί αυτό ενδιαφέρει τους πολίτες. Να χτίζεις το αύριο και να μην κολλάς στο χθες θέλοντας να το κοντύνεις για να περάσεις από πάνω. Γιατί αλλιώς δεν μπορείς.
Η Θεσσαλονίκη έχει ανάγκη την Προοδευτική Συμμαχία. Την συμπόρευση όλων αυτών που ξέρουν και μπορούν να πείσουν τους πολίτες ότι δεν χάθηκαν τα πάντα από το 2019. Υπάρχει ακόμα η ελπίδα να συνεχιστεί το έργο της διοίκησης Μπουτάρη. Που άλλαξε την Θεσσαλονίκη μας. Που διοίκησε μακριά από κομματικές παρωπίδες και πρωθυπουργικές επιταγές. Που είχε δική της θέση και άποψη και δεν αρκούνταν στο ρόλο ενός κυβερνητικού φερέφωνου. Που είχε το μέγεθος να προσελκύσει την στήριξη Πρωθυπουργών και όχι να κάνει τεμενάδες για να την λάβει.